Monolitik Mimari Nedir?
İngilizce: Monolithic Architecture
Yayın: · Son güncelleme:
Monolitik Mimari Nedir? Kısaca
Monolitik mimari, bir uygulamanın arayüz, iş mantığı ve veri erişimi dâhil tüm parçalarının tek bir kod tabanında geliştirildiği ve tek bir birim olarak derlenip sunucuya dağıtıldığı yazılım mimarisidir.
Monolitik mimari nedir?
Monolitik mimaride uygulama tek parçadır. Kullanıcı girişi, ürün listesi, ödeme ve raporlama gibi tüm özellikler aynı projede yazılır ve tek bir paket olarak sunucuya yüklenir. Genellikle tek bir veritabanı kullanılır.
Kulağa eski moda gelse de pek çok başarılı ürün bu şekilde başlamıştır. Yeni bir projenin ilk sürümü için çoğu zaman en hızlı ve en ucuz yoldur.
Avantajları neler?
Tek kod tabanı geliştirmeyi basitleştirir. Projeyi bilgisayarınıza indirip tek komutla çalıştırabilir, hatayı tek yerde arayabilirsiniz. Dağıtım da kolaydır; bir sunucuya tek paket yüklemek yeterlidir.
Örneğin küçük bir butik için hazırlanan sipariş takip sistemini düşünün. Günde birkaç yüz siparişin işlendiği bu sistemde ürün, müşteri ve fatura modüllerini ayrı servislere bölmek, ağ trafiği ve izleme yükü dışında bir şey kazandırmaz.
Büyüdükçe hangi sorunlar çıkar?
Kod tabanı yüz binlerce satıra ulaştığında küçük bir değişiklik bile tüm uygulamanın yeniden derlenip dağıtılmasını gerektirir. Bir modüldeki bellek sızıntısı tüm sistemi durdurabilir. Ekip büyüdükçe aynı dosyalar üzerinde çalışan geliştiriciler birbirini bekler.
Ölçekleme de bütün hâlinde yapılır. Yalnız ödeme modülü yoğun olsa bile tüm uygulamanın kopyasını çalıştırmanız gerekir. Bu noktada ekipler ya kodu iyi ayrılmış modüllere böler (modüler monolit) ya da bazı parçaları mikroservis olarak ayırır. Projenize başlarken düzenli bir klasör ve modül yapısı kurmak, ileride bu ayrımı çok kolaylaştırır.
Sıkça Sorulan Sorular
Monolitik mimari kötü bir seçim mi?
Hayır. Küçük ve orta ölçekli projelerde, özellikle ilk sürümde çoğu zaman en mantıklı seçimdir. Sorunlar genellikle uygulama ve ekip çok büyüdüğünde ortaya çıkar.
Modüler monolit nedir?
Tek parça olarak dağıtılan ama içinde birbirinden net sınırlarla ayrılmış modüller barındıran uygulamadır. Monolitin sadeliğini korurken ileride servislere bölmeyi kolaylaştırır.